වහින වැස්සේ ඇගේ ලස්සන

වැස්සේ දුවන කලබල ඇති ඒ සොදුරැති ලදුන
වීදුරුවෙන් දැක්කෙමි ඒ නුඹේ විසුරුණු සොදුර
හිස සිට දෙපතුළටම ඇති රස නුබේ මී වැනිය
සීතල පිනි කැටද උණුසුම්....නැත්තම් ඒ....මගෙ සිතද.......

හැට්ටේ එතුණ සිහින් නූලේ සමනොල ගැටය
තෙත් වුණු නූලෙන් පිට වැගිරෙයි බිදු මුතු වැනිය
පිටත දිගෙ ගොස් සැගවුණු දග ඇති ඒ පිනි බිදුව
තිසරු දිගේ නොගියා සොදුර යන්තම් ඇතිය

ලියතඹර මලක කැටයමකි නුඹේ පිටු පැත්ත
සිහිනැති ඉගත් එක්කළ නුඹේ පිරුපුන් පුන් කලස
තෙත් වී කිටි කිටියේ හිරවී සාරියත් තදටම සිරව
ඒ දැක දැකත් නූබ දෙස නොබලන ඇස් තව මොකට

"කූඹියෝ" යකෝ ඒක පට්ට - Koombiyo Teledrama

                                               ෆේස්බුක් එකේ කනින් කොනින් කූඹියො කියලා ඇහෙන්න පටන් ගත්තට මන් එච්චර උනන්දුවක් උනේ නෑ. පසුගිය සතියේ මාත් ඔන ඔහේ koombiyo කියලා ගූගල් එකේ ගහල බලන්න ගියා ඔන ඕක. ඔන ඔහේ ගියාට බන් පටන් ගන්න මියුසික් එකත් නිකන් අමුතුම වර්ගයේ එකක්. පොඩ්ඩක් බැලුවා මොකද වෙන්නෙ කියලා. හප්පට සිරි මුල්ම සීන් එකේ ඉදන් කොච්චර කූඹියොන්ට ඇබ්බැහි වුනාද කිව්වොත් පහුගිය සදුදා අගහරුවාද දවස් දෙකේම පහුගිය කොටස් විසි දෙකම එක හුස්මට බලලා ඉවරයක් කරා.

                                       ඇත්තටම දුක කූඹියෝ බලන්න මෙච්චර පරක්කුවෙච්ච එක නෙවෙයි තව පරක්කු වෙන්න බැරි උනේ ඇයිද කියලා. ඇයි දෙයියනේ. එහෙනම් සීරියස් එකම සම්පූර්ණයෙන්ම ඩව්න්ලෝඩ් කරලා ආතල් එකේ බලලා ඉවර කරනවනෙ. දැන් ඉතින් තැප තැප ඉදපන්කෝ ඊලග සෙනසුරාදා ඉරිදා වෙනකම්.

                                   මෙහෙමයි බන් මාත් ඔය එෆ්.බී එකේ රෙකමදාරු හරහා ගියාට හිතුවේ නෑ. මේක මෙච්චර පට්ට එකක් කියලා. ආයෙත් අහලා මැක්සා. ගිහින් බලපල්ලා. හැබැයි අමතක කරන්න එපා.මුල් කොටසෙ ඉදන්ම පිළිවෙලට පලයන්. මොකද කතාවෙ නියම රහ තියෙන්නෙ එතකොට.මොකද කොටසින් කොටසට මාර සම්බන්ධයක් තියෙන්නෙ. මුල ඉදන් බලන්න බැරිනම් නොබලම හිටපන් මොකද තේරුමක් නැහැ අගක් මුලක් තේරුම් ගන්න බැරිව.

                                       ඒ වගේම මන් බලපු පට්ට ආසම ෆිල්ම් එකක් තමයි ස්ටීවන් ස්පිල්බර්ග් කියන

කවුරුත් දන්න පට්ට ඩිරෙක්ටර් අධ්‍යක්ෂණය කරපු ලියනාඩෝ ඩි කැප්‍රියෝ (ටයිටෙනික් එකේ කොල්ලා බන්) රගපාන "Catch Me If You Can"  කියන් ෆිල්ම් එක.මොකද මන් සාමාන්‍යයෙන් වැඩියෙන්ම ආස ඔය වගේ පට්ට ගේම් දෙන හරි.....ඔය වගේ ගේම් හොයන x-files වගේ ඒවට හරි තමයි.... කොහොමින් කොහොම හරි ඒ අග්‍රගන්‍ය චිත්‍රපටයෙන් තමයි මට ලියනාඩෝ ඩි කැප්‍රියො කියන නළුවා ගැන උමතුවක් ඇති උනේ. මොකද ඇත්තටම ලීයනාඩෝ ඩි කැප්‍රියො කියන්නෙ පට්ටම භාණ්ඩයක්......මන් දන්න සුපිරිම වර්ගයේ නළුවන් හතරපස් දෙනාගෙන් එකෙක්........

කබ්බොත් රගන ගොබ්බ යහපාලනය ("දි එයාර්පෝට් වැසීමෙන් පසු" ටෙලි කතා නාටකය)

                                                  දෙල් ගහ යට ලියද්දේ කෝපි කඩේට මරලියා එක්ක ගියේ කෝපී එකක් කා බුලත් විටක් බීමටය ඊට ඉස්සරින් සිරිමත් මදන මෝදකයක් උඩු හක්කේ රුවා ගෙන සිටීමට අපි අදහස් කළෙමු. සිරිමත් මදන මෝදකය තෑපෑලෙන් පුල් සැන්ටි මැන්ටල් වන අල්ල පනල්ලේ මර්තේලිස් මාමා පත්තරයේ පුල් පිටුවේ වූ හොර පාස්පෝට් ගසා  ව්‍යාග්‍රා පෙති රට පැන්නවීමේ රුසියානු කුමන්ත්‍රණයට සම්බන්ධ පංචායුධ වීරේට නොදැන කළ අකුසලයට ඇපල් හම්බුවීම නිසා මහත් චිත්තප් සන්වේගයකින් බොක යන තරමටම හද්ද සෝ බරව විලි බරව කඩේහි වූ සෝමක්කා හා තම චිත්තප් වේගය මුදා හැරියාය.

"බලන්ඩ සෝමක්කෙ මුන් මේ පාරත් අරූව එලියට දාලනේ"

"ඔව්වා ඔහොම තමයි බන්"

                                                         සෝමක්කා වැඩි සීනී ප්ලේන්ටියක් දෙවුන්දර තුඩුවම පේන්න නෑවි  අල්ලා බීඩියක්ද මර්තේලිස් මාමාට පිරිනැමුවාය.
"එහෙමැයි කියලා. දැන් අවුරුදු කීයක් ගිහින්ද බන්..එක තෝරෙක් මෝරෙක් තියා හාල්මැස්සෙක්වත් ඇල්ලුවද"

"ඇයි දුමින්ද අයියව අල්ලලා දැම්මේ"  ඒ මරලියය

"ඔව් යහපාලනෙන් කියලා මිනිස්සුන්ට දැනෙන්න දඩුවමකට දුන්නෙ ඔච්චරයි"

"ඔව් ඉතින් ඒ මදිද මුළු ලයිප් ටයිම් එකේම දුමින්ද අයියා ඕකෙ තමයි"

"ඔව් ඉතින් ඔය හිරුණිකාගේ තාත්තට ඔය උණ්ඩේ වැදුනු නිසා හොදයි. උබේ තාත්තට එහෙම ඔය දුමින්ද අයියා උන්ඩේ තිබ්බනම් දැන් තියෙන සිස්ටම් එකත් එක්ක උබ ඇතුලේ ඉන්න තිබ්බා"

මරලියා විලි බියෙන් ඔත්පලව ගියාය. දෙන දෙයක් කා වෙන දෙයක් බලන් නොසිටියාට ඕකට හොද වැඩේය.

ඉන්පසුව සෝමේ අක්කා හනි හනිකට ගොස් කෝපි කඩේ වූ ටෙලිවීසොනය දමන ලද්දේ රුප්පවාහිනීයේ විකාසය වන "දි එයාර්පෝට් වැසීමෙන් පසු" නැමැති සුප්‍රසිද්ධ ටෙලි කතා නාටකය පටන් ගන්නා වෙලාව එය වූ නිසාය. එය කුතුහලය සහ ත්‍රාස්‍ය, භීතිය සහ පශ්චාත් නූතන ලිබරල් වාදයෙන් සහ ෆැසිස්ට්වාදයෙන් හද්ද ත්‍රිල්බර වූ ටෙලි කතා නාටකයකි.

බෲටස් නුඹ ඇන්නේ සීසර්ට නොව මගේ පපු කුහරයට

අසුරු සැනකින් ජීවිතය හලන
චුබ්බනයකට ඇහැකිද පියාඹන්න
හෙට වේදිකාවේ සුන්බුන්ව විසිරෙන
අද මා දකිමි ඒ සුන්දර බියගුළු සිහින

සීසර්ට අයිති නුබ ඇතිරිල්ලක
දකිමින සරා සිහින මා සමග

ඇවිදින් සීරුවෙන් හෙමි හෙමින් බෲටස් නුඹ ළගට
බෲටස් උඹ පිහියෙන් ඇන්නේ සීසර්ට නොව මගේ පපු කුහරයට

ලේ නොව එන්නේ කදුලකි සතුටකි
අද බොද වෙන පෙම් සිහින හෙට
වෙනෙකක් ලග සතොසිනි කදුලකි

නුඹ යයි වෙනෙකෙකු එයි මා ලොවට
මා ලොව කිරුළු පලන් එකම කුමරා මමය
තවකෙකු විත් සියුම් පිරිමදියි ඒ මොහොත
දුක නැත පිහි ඇනුමට රිදුම් නැත හදවත

රිදුම් දෙන හදවතින් ලියන මම
-රෝමාන්තික රස්තියාදුකාරයා-

කදුලූ උණන නුබේ දෙනෙත - පල්ලිය සහ ගබ්සාව

දවසෙ කුලියට

 අම්මා එලියට ගිය කළ

ගෙට සක්මන් කල මාමා නූබේ කාමරේ අගුලූ දැම්මම

උදේ රෑ කන බත් පත අම්මා දුන්නාට

ඉන්නෙ උගෙ ගෙයි නිසා

පොඩි අක්කා කට තද කරන් තිරිසෙනෙක්ට ඉඩ දුන්නද

ඉස්කෝලෙ යන්නට කලියෙන්

පුන් සදවන් නුඹෙ රුව

 ඉරි තැලූ විදූරුවෙන් හැඩ කරගන්නා මගේ පොඩි අක්කේ

අද නුඹ

ඉරි තැලුණු වීදුරුවෙන් එහි හැඩ වෙනස් වී ගිය හැටි දැක

කදුලූ උණන උබේ දෙනෙතට

දුන් කදුලට සාප වෙයන් උන් හට

උන් උන් නොහදුනති අක්කේ නුබේ ලස්සන හීන

නූඹටත් ඕනෙ නැති බව ඇත්ත 

හැමදාමත් කදුලේ විදවන්න

උඹටම අයිති නැති එකෙක් උබේ කුසේම තියා ගෙන

උබ කොහොමද අක්කේ ජීවත් වෙන්නේ 

 වෛරයකින් ඌ එක්ක

නුබේ යහළු යෙහෙළියන් කැල

 පෙම්වතුන් හා උන් තුරුලේ නේද

අගුළු දා වුන් දොර නෑරපන් අක්කේ උඹට අසුභයිලු ඒක

මේ ආත්මෙදි දෙවියෝන්ගේ සැලසූමේ

 නුඹ ගැන තිබිලා නෑලු එහෙම

පල්ලියේ ෆාදර් කිව්වේ මට ඒක 

ෆාදර්ගෙ කාමරේදි දවසක

රස්තියාදුකාරයගෙ බොලොග් එකට අවුරුද්දයි ( ඉතින් පෝලිමේ වරෙල්ලා කේක් කන්න)

                 

    හරියට අද දවසට මන් බොලොග් ලියන්න අරන් අවුරුද්දයි. ගිය අවුරුද්දෙ හරියටම අගෝස්තු මාසෙ මේ වගේ දවසකට ඒ කියන්නෙ අගෝස්තු දහයට දවස් දෙක තුනකට කලින් මන් බොලොග් එකක් ගැන මොකුත්ම දන්නෙ නෑ. අඩුම ගානෙ මට ගෑවිච්ච එකෙක් වත් දන්නෙ නෑ.  

                     ඉතින් කොහොමින් කොහොම හරි දන්නෙම නැතිව අවුරුද්දකුත් ගිහින්. අවුරුද්දක කාලයක් පුරා බොලොග් ලොව තුළ සිටීමට හැකි වීමත් ලොකු සතුටක්. කොහෙන්ද පටන් ගන්න ඕනෙ කියලා තේරෙන්නෙ නෑ. ඒත් මගේ මේ බොලොග් එක අටවා ගැනීමේදි ඉදලා මේ වෙනකම් මට උදව් කරපු කීපදෙනෙක්ට ස්තූති කරන්නත් එක්ක අවුරුද්දක් සා විශාලා වූ යැයි හිතුවට එච්චර විසාල නැති මේ ගමන පිළිබද සිංහයෙක් වගේ ගැම්මට සිංහාවලෝකනයක යෙදෙන්නයි මේ සුදානම.

                                                ඉතින් මේ අවුරුද්දක් වගේ කාලයකදි ලැබුනූ දේවල් බොහොමයි. විශේෂයෙන්ම  කෙටි කතා,කාලීන හා දේශපාලනික,රස්තියාදුගහන කවි,අතීත මතක,එදිනෙදා ජීවිතයේ සමහර තැන්,ප්‍රහසන,ලේබල් නැති කතා වගේ එකිනෙකට වෙනස් විෂයන්  7 කින් බොලොග් ලිපි 39 ක් ලියන්න පුළුවන් වුණා. සාමාන්‍යයෙන් ඒක එච්චර ලොකු ගානක් නොවුනත් මාසෙකට ලිපි දෙක තුනක් එදා ඉදන් අද වෙනකම් නොකඩවා දාන්න පුළුවන්වුණු එක ලොකු සතුටක්. ලිපි 39කට ලැබිලා තියෙන හිට්ස් ඉහටත් උඩින් වීමත් තව සතුටක්.

                                        ඒ වගේම. "නෙළුම යාය"  සම්මාන උළෙලේ සම්මානයක් ලැබීමත් මේ බොලොග් ලියවිල්ලෙ අග්‍ර ඵලයක්. "බොලොග් වසන්තය" සම්මාන උළෙලේ ජනප්‍රියම ලිපි තෝරපු ඉසව්වෙන් 13 වෙනි තැනට වෙනකම් එන්න පූළුවන් වුණු එකත් වටින මතකයක්. ඉතින් මන් දැන් ලැහැස්ති වෙන්නෙ. එතෙක් මෙතෙක් මගේ බොලොග් කෙරුවාවට සහය වුණු කීප දෙනෙක්ට ස්තූති කරන්න.

හුස්ම ගන්න හාද්දක් - අවසන් කොටස

                                                                     

   

හුස්ම ගන්න හාද්දක් - පළමු කොටසට මෙතනින් යන්න 
                                                           
                                          එදා වැස්සක් ඉවරවුණු ගමන්ම පාරේ අයිනේ මඩ වලවල් පිරුණු තෙත පරිසරයක් තිබ්බ දවසක්. මේ එයාගෙන් මට ආපු හතර වෙනි කෝල් එක නැත්තම් හතරවෙනි හයර් එක කිව්වත් වරදක් නෑ.  එදත් එයා ඇවිත් කිසි කතාබහක් නැතිවම ත්‍රීවිල් එකට නැග්ගා. ඔව් ඒක කොහොමත් සාමාන්‍ය දෙයක්. අර මුල් දවසෙ ඇර තාමත් එයා හිනාවෙනවා මන් දැකලා නෑ.
                         හොදටම වැහැලා තෙත් වෙලා තිබ්බෙ ගහ කොළ හැම එකක්ම.තව ආයෙත් වහින්නද කොහෙද. වැහි බීරුම වගේ.  හදිස්සියක් කියපු නිසා මමත් ටිකක් වේගෙනුයි ගියේ ඒත් ටිකක් දුර යද්දි ඉස්සරහින් ආපු මෝටර් බයික් එකක් ඒ පැත්තෙන් ආපු බස් එක ඉස්සර කරගෙන හිතපු නැති විදියට වේගෙන් ත්‍රීවිල් එක ඉස්සහරට කඩාගෙන ආවා.මොනවා කරන්නද තප්පරෙනුත් දහයෙන් පන්ගුවක්දි මට හිතන්න වුනා. මන් කරේ එක තැන වමට හරවපු එක. ත්‍රීවිල් එක බිමට පෙරළුනා. මෝටර් බයිකාරයා ත්‍රීවිල් එකේ අයිනෙ වැදීලා විසි වෙලා ගියා
                                                                   මම   නැගිටිනකොට බිම වැටිච්ච පාර ඕලුවෙන් ලේ එනවා. ඒත් එයාටනම් ලොකු තුවාලයක් නෑ අත මොහොක හරි වැදිලා ලේ එනවා. මන් හිතන්නෙ ඒකටද කොහෙද එයාට සිහිය නැතිවෙලයි තිබුනෙ.
               මන් ඕලුවෙන් ලේ ගලද්දි ගිහින් එයාව තුරුල් කරන් නැගිට්ටුවා. මගේ අතින්ම වතුර ගහද්දි  තමයි එයාට ටිකක් සිහිය ආවෙ. මන් එයාව වත්තන් කරන් ත්‍රීවිල් එකත් එතනම දාලා වෙන ත්‍රීවිල් එහෙක නැගලා හොස්පිට්ල් එකට ආවා.
                       මගේ නලල තුවාල වෙලා තිබ්බ නිසා. මට දවස් දෙකක් යනකම් ටිකට් කැපුවෙ නෑ. මොකද ඕලුවට වැදුන නිසා එහෙම තියාගන්නවලු. එයාටනම් එදාම ටිකට් කපලා. ඇත්තටම නවතින්න තරම්වත් තුවාලයක් නෑ එයාට. ඒත් යන්න ඉස්සෙල්ලා මගේ සුවදුක් බලලා තව  සික්ස් පැක් හස්බන්ඩ් එයාට ගෙනාපු පළතුරු වට්ටියකුත් සික්ස්පැක් හස්බන්ඩ්ම මගේ කබඩ් එක උඩ තියලා එයාලා දෙන්නා යන්න ගියා. පිටින් පේන තුවාල වලට වඩා එදා මට රිදුම් දුන්නෙ පිටට නොපෙනන තුවාල.